Ελληνικά vs português

Από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να πάω στη Βραζιλία τον Ιούνιο, έβαλα στο μυαλό μου να μάθω όσα περισσότερα Πορτογαλικά μπορώ, απόφαση/πρόθεση που σύντομα ενισχύθηκε, διαπιστώνοντας ότι ο αριθμός των Βραζιλιάνων που μιλούν ‘αξιοπρεπή’ Αγγλικά είναι μικρός. Αγόρασα τον οδηγό του Lonely Planet, τον οδηγό των Rough Guides, ήρθα σε επικοινωνία με Βραζιλιάνους μέσω e-pal ιστοσελίδων αλλά και μέσω Hospitality Club και Couchsurfing (ρίξτε μια ματιά στα links δίπλα και θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται αν δεν τα έχετε ακουστά), και τα μηνύματα που πήρα από παντού ήταν ότι λίγοι-λίγοι Βραζιλιάνοι μιλούν καλά Αγγλικά. Ούτως ή άλλως όμως, με τα Πορτογαλικά ήθελα να καταπιαστώ, το είχα σκοπό, δεν το έκανα από ανάγκη, αλλά από δίψα για μεγιστοποίηση της ικανοποίησης που πάντα κυνηγάω να έχω από αυτό που λέγεται ‘προετοιμασία για ένα μεγάλο ταξίδι’. Έχοντας λοιπόν περάσει πολλές ώρες κυρίως τις τελευταίες εβδομάδες μελετώντας τα Πορτογαλικά, το βασικό σχόλιο που έχω να κάνω είναι ότι τα Πορτογαλικά είναι πιο… να το πω ‘έντονα’;, να το πω ‘ζωντανά’;, να το πω ‘παθιάρικα’;, από τα Ελληνικά. Μη με παρεξηγείτε πατριωτάκια μου, τη λατρεύω τη γλώσσα μας, μιλώντας με e-pals μου συχνά μου θυμίζω τον τύπο από το ‘My Big Fat Greek Wedding’, αισθάνομαι ότι κάθε λέξη στα Ελληνικά είναι και ένα μικρό έργο τέχνης, όμως από έφηβος ανέπτυξα μία συμπάθεια προς τις γλώσσες με ‘βαριά’ ΣΣΣ, ΖΖΖ, ΤΣΣΣ, ΤΖΖΖ, και ω τι ευλογία!, προετοιμαζόμενος για το ταξίδι στη Βραζιλία έχω βρει ΤΗΝ χαρά μου. Όπως και να το κάνουμε, το «στάζει η βρύση», ή το «ο ατζαμής έσπασε το τζάμι» ακούγονται… flat, ψιλοάψυχα. Όταν όμως ο Βραζιλιάνος σού λέει “muito gentil de sua parte” (πολύ ευγενικό εκ μέρους σου), γεμίζει το στόμα του, αν είναι από συγκεκριμένες περιοχές της χώρας, στις οποίες τα ti και te (υπό προϋποθέσεις) προφέρονται ΤΣΙ, και το de ΤΖΙ. Χμ… Μια και για μεσημεριανό έφαγα πίτσα (με τα χεράκια μου την έφτιαξα, με τα χεράκια μου την αγόρασα από το Lidl, με τα χεράκια μου την έβγαλα από την κατάψυξη και την έβαλα στον φούρνο), ας το θέσω έτσι: τα Ελληνικά, από πλευράς προφοράς, σε σύγκριση με τα Πορτογαλικά, μου θυμίζουν πίτσα η οποία έχει τυρί και… τυρί. Αυτά. Άντε και καμιά ντομάτα… Τα Πορτογαλικά από την άλλη, μου θυμίζουν πίτσα πήχτρα στα μανιτάρια (που τα λατρεύω), με δέκα λαχταριστές κομματάρες μπέικον, με ελιές για έξτρα γεύση, πασπαλισμένη με μισό κιλό ρίγανη (που επίσης λατρεύω)… Τα μιλάς και γεμίζει το στόμα σου… Άσε που μεταξύ μας τα θεωρώ και πολύ πιο σέξι από τα Ελληνικά. «Καλά… Το ξένο είναι πάντα πιο γλυκό», θα πει κανείς. Όχι απαραίτητα. Καμία από τις γλώσσες που άκουσα στη Νότια Ινδία τον Δεκέμβριο δε μου… γαργάλησε ιδιαίτερα τα αυτιά. Ολοκληρώνω: Ελληνικά-português, σημειώσατε 2.

Μία 26η Δεκεμβρίου σαν καμία άλλη...

Μόλις διάβασα ξανά τι έγραψα χθες και ομολογώ ότι έκανα φάουλ, σηκώνω το χέρι, το παραδέχομαι, κι αν κάποιος μου έβγαζε κίτρινη κάρτα… μόκο θα έκανα και με κατεβασμένο το κεφάλι θα παραδεχόμουν το λάθος μου. Αναφέρθηκα στην θεά Aishwarya Rai, αλλά δεν αφιέρωσα ούτε λέξη στην άλλη θέα («τι θεά;! Ημίθεα και βάλε!», ατάκα του Χάρρυ Κλυνν από παλιά δουλειά του), τη δεσποινίδα που πρωταγωνιστεί στα κλιπ ‘Beedi Jalaye Re’ και ‘Touch Me’. Όνομα: Bipasha Basu, περισσότερες πληροφορίες: www.bipashabasunet.com. Και για να επανορθώσω πλήρως την αδικία, πάρτε και το κλιπάκι ‘My Name Is Ali’, ένα ακόμη τραγούδι από την ταινία ‘Dhoom:2’. Το τραγούδι με αφήνει παγερά αδιάφορο (για τους στίχους δεν το συζητάω καν…), όμως Α) κάθε άλλο παρά παγερά αδιάφορο με αφήνει η Basu, Β) το κλιπάκι, όπως και μέρος της ταινίας, είναι γυρισμένο στο Rio de Janeiro. «Ε και;» Ας το θέσω έτσι: δεν ξέρω πόσοι Έλληνες θα βρίσκονται στο Ρίο από τις 7 μέχρι τις 11 Ιουνίου, τουτουνού του Ιουνίου, που μας έρχεται, αλλά ένας ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Έλληνας, θα είναι εκεί…
Α… Η δημοσιογραφική ιδιότητά μου και η αποστροφή μου στην αδικία με ‘αναγκάζουν’ να αναφέρω, για τα πρακτικά και μόνο, ότι ο πέμπτος της παρέας των πρωταγωνιστών του ‘Dhoom:2’, ο τύπος που εξομολογείται την αγάπη του στην Basu στην Copacabana και στα πόδια του Λυτρωτή Χριστού, είναι ο Uday Chopra.
Επιστρέφοντας στα της Ινδίας, δεν ξέρω τι γνώμη έχετε άλλοι Έλληνες που έχετε ταξιδέψει εκεί, αλλά θα έλεγα ότι μία από τις πλέον… αξέχαστες ημέρες ενός ταξιδιού στη συγκεκριμένη χώρα είναι η πρώτη γεμάτη μέρα ΜΕΤΑ την επιστροφή στα πάτρια εδάφη. Εξηγούμαι: Επέστρεψα ανήμερα Χριστουγέννων, απόγευμα, ‘επέτρεψα’ (το καθίκι) στους γονείς μου να μου κάνουν το τραπέζι και να με δουν λίγο, πριν έρθω σπίτι μου για –βαθύ και πολύωρο- ύπνο. Το άλλο πρωί (μην τρελαίνεστε… Μιλάμε για μετά τις δώδεκα), αφού με το καλό ξύπνησα (διαβάζεται και ‘αναστήθηκα’, μετά από σχεδόν 17ωρο ύπνο), είπα να πάω μέχρι την τράπεζα για να δω τι χρήματα είχαν μπει στον λογαριασμό μου όσο ρεμπέλιαζα στην Ινδία. Σούπερ ο καιρός στην Θεσσαλονίκη εκείνη τη μέρα, καθαρός ουρανός, ψυχρίτσα αλλά όχι και παγωνιά, ελάχιστα αυτοκίνητα στους δρόμους, κάτι πιτσιρικάδες στην αυλή σχολείου να παίζουν μπάσκετ, ‘φυσιολογικά’ πράγματα, έτσι; Ναι και όχι… Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν έναν ολόκληρο μήνα, ανέπνευσα αέρα που δεν ήταν… βαρύς κι ασήκωτος από κάθε λογής μυρωδιές, μυρωδιές που άλλοτε με ξελόγιαζαν κι άλλοτε με έκαναν να κλείνω τη μύτη. Περπάτησα περίπου εκατό μέτρα μέχρι τον κεντρικότερο δρόμο της γειτονιάς μου, και σε εκείνα τα εκατό μέτρα δεν είδα ούτε ψυχή στον δρόμο. Ανήκουστο! Ξαφνικά αισθάνθηκα ότι ήμουν σε μία πόλη-φάντασμα. Εικοσιπέντε μέρες στην Ινδία, ΜΙΑ φορά ένιωσα ότι ήμουν κάπου μόνος, σε μία παραλία της Goa, μάλιστα τράβηξα και φωτογραφία για να θυμάμαι ακριβώς τη μία και μοναδική στιγμή που βρέθηκα (αμ δε) μόνος, μόνο που τσουπ!, δεν πρόλαβα να βάλω τη μηχανή στην τσέπη και άκουσα ματς-μουτς πίσω από έναν βράχο. Ω ναι… Ούτε εκεί ήμουν μόνος λοιπόν (προσπαθώντας να μην κάνω χαλάστρα στα παιδιά, την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια). Φθάνω λοιπόν στον κεντρικό δρόμο της γειτονιάς μου, βλέπω ένα αυτοκίνητο να έρχεται, περιμένω να περάσει πριν περάσω εγώ απέναντι, κι ο οδηγός τι κάνει;!!! Περνάει από μπροστά μου χωρίς να κορνάρει!!! Αυτοκίνητο πέρασε από δίπλα μου χωρίς να κορνάρει!!! Δεν είναι ότι είμαι ψώνιο, δεν είμαι η αρσενική έκδοση της Bipasha Basu να περνούν γυναίκες οδηγοί από δίπλα μου και να κορνάρουν, όμως μετά από 25 μέρες στην Ινδία, το να περνάει αυτοκίνητο από κοντά σου χωρίς να κορνάρει ο οδηγός, είναι κάτι που σε κάνει να… κολλάς, να αναρωτιέσαι τι πρόβλημα έχει το κλάξον του αυτοκινήτου! Επόμενο (και μεγαλύτερο όλων) σοκ; Τα πιτσιρίκια που έπαιζαν μπάσκετ στην αυλή του σχολείου, τι λέτε ότι φορούσαν;!!! Παπούτσια!!! Μετά από 25 μέρες είδα πιτσιρίκια να παίζουν φορώντας παπούτσια!!! Γι’ αυτό σας λέω, μία από τις πλέον αξέχαστες ημέρες ενός ταξιδιού στην Ινδία (στην οποία παρεμπιπτόντως δε βλέπω την ώρα να ξαναπάω, και την οποία θεωρώ τεράστια δασκάλα για κάθε ταξιδιώτη, για κάθε άνθρωπο γενικότερα, ειδικά Δυτικό), είναι η πρώτη μέρα που ξυπνάς στο σπίτι, μετά την επιστροφή σου…

Dhoom:2 My Name Is Ali (with subtitles)

Ευχαριστώ YouTube!

Κάνοντας τσάρκα χθες στο YouTube, βλέποντας βιντεάκια με μουσική από τη Βραζιλία (έχω τους λόγους μου ο ταξιδομανής), πρόσεξα για πρώτη φορά ότι έχεις τη δυνατότητα να ανεβάσεις στο μπλογκ σου κλιπάκια, απλά και μόνο εγγραφόμενος στο YouTube. Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα έναν τύπο που είχε στο στούντιο του ‘Έχει γούστο’ πριν από λίγες ημέρες η Μπήλιω η Τσουκαλά, ο οποίος είπε ότι οι περισσότεροι εξ ημών που στήνουμε κάποια στιγμή ένα μπλογκ, σύντομα το αφήνουμε στη μοίρα του να αραχνιάσει (άδικο έχει;). Αυτό ήταν… Τον τζαμπατζή ουδείς αγαπά, το τζαμπαντάν όμως όλοι, οπότε μια και το να διανθίσω το μπλογκ μου με κλιπάκια από το YouTube δε μου κοστίζει τίποτα, από χθες μπορεί κανείς να δει στη γωνιά μου τα κλιπ πέντε (εκ των πολλών περισσότερων) τραγουδιών με τα οποία έχω συνδέσει την Ινδία και τις 25 μέρες που πέρασα εκεί τον Δεκέμβριο. Τα τέσσερα είναι από την πιο μπιπ-άτη, ίσως, μπολιγουντιανή επιτυχία των τελευταίων ετών, το ‘Dhoom: 2’ (http://www.imdb.com/title/tt0441048/), μία από τις ταινίες που είδα σε κινηματογράφο στη Βομβάη. Το πάνω-πάνω κλιπ είναι από άλλη ταινία, που δεν παιζόταν πλέον όταν ήμουν στην Ινδία, αλλά το τραγούδι υπήρχε σε ένα από τα ΠΟΛΛΑ CD που αγόρασα, και… πολύ απλά, είναι το αγαπημένο μου ινδικό τραγούδι.
Χριστινολαμπιρίζοντας λίγο, σας ενημερώνω ότι η θεά ονόματι Aishwarya Rai που (οι άρρενες κυρίως επισκέπτες μου) μπορείτε να απολαύσετε –κυρίως- στο ‘Crazy Kiya Re’, πρόκειται να παντρευτεί το ψηλό παλικάρι (Abhishek Bachchan) που πρωταγωνιστεί στο κλιπ του ‘Touch Me’, κάτι που θα είναι Τ!Ο! γεγονός της χρονιάς στην Ινδία. Μόνο η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο κρίκετ θα μπορούσε να επισκιάσει τον γάμο τους, αλλά η ομάδα τους τα θαλάσσωσε στο ‘Μουντιάλ’ του κρίκετ τον περασμένο μήνα (η σφαλιάρα που έφαγαν μπορεί να συγκριθεί με την κατραπακιά που φάγαμε εμείς στο Μουντιάλ των ΗΠΑ το ’94, αλλά τουλάχιστον εμείς πήγαμε εκεί σαν πρωτάρηδες, χωρίς προσδοκίες διάκρισης. Οι Ινδοί πήγαν στην Καραϊβική με τουπέ, κουβαλώντας τον τίτλο των εκ των φαβορί της διοργάνωσης). Μιλάμε για ζευγάρι αίγλης… Αλίκης-Παπαμιχαήλ, αλλά σε μία χώρα ενός δις (και βάλε), όχι δέκα ψωροεκατομμυρίων… Κουτσομπολιό νούμερο δύο: η ίδια θεά συμμετείχε στην ταινία σε μία σκηνή στην οποία φιλούσε τον βασικό πρωταγωνιστή (Hrithik Roshan). Το τι έγινε στην αίθουσα του κινηματογράφου τη στιγμή που τα χείλη τους ακούμπησαν… άλλο να σας το γράψω και άλλο να ήσασταν εκεί για να το ζήσετε… Από τα χάι-λάιτ του ταξιδιού ήταν… Χθες λοιπόν, διάβαζα στην online έκδοση των Times της Ινδίας, ότι οι δυο τους, όπως και ο σκηνοθέτης και ο παραγωγός της ταινίας, κλήθηκαν από δικαστή να απολογηθούν για την ‘επίμαχη’ σκηνή, επειδή κάποιος δικηγόρος που ζει σε κάποια πολιτεία μακριά από το Νέο Δελχί και τη Βομβάη, κατέθεσε αγωγή εναντίον τους, κατηγορώντας τους για προσβολή της δημοσίας αιδούς… Σε περιοχές μάλιστα της χώρας, πάντα μακριά από το Νέο Δελχί και τη Βομβάη, η ταινία ‘κόπηκε’ από τοπικούς κινηματογράφους επειδή τοπικοί άρχοντες έκριναν ότι ήταν υπερβολικά τολμηρή… Χμ… Το γεγονός ότι η ταινία πούλησε θεότρελα εισιτήρια, αλλά και το ότι στην αίθουσα του κινηματογράφου ‘μου’ έγινε το έλα να δεις από σφυρίγματα επιδοκιμασίας τη στιγμή του φιλιού, με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο δικηγόρος που έστειλε την υπόθεση στο δικαστήριο δεν πρέπει να εκφράζει την πλειοψηφία των Ινδών…

beedi jalaye le - Omkara

Dhoom 2 - Touch Me

Dhoom2-Crazy Kiya Re With English Subtitles

Dhoom 2 - Dhoom Again

Dhoom 2 - Dil Laga Na, Full Video