Sunday, 19 November 2006

Δεν θα φύγω από την Ινδία χωρίς να… (3)

…έχω δει πώς ακριβώς ‘δουλεύουν’ αυτά τα… περίφημα ‘κινέζικα ψαράδικα δίχτυα’ που βλέπω σε φωτογραφίες από μία πόλη ονόματι Kochi Cochin, κατά το αγγλικότερο). Λένε ότι αυτό είναι το μόνο μέρος εκτός Κίνας στο οποίο ακόμη χρησιμοποιούν ψαράδες τέτοια δίχτυα, θεωρείται ένα από τα βασικότερα αξιοθέατα της πόλης, επομένως… θα στήσω καρτέρι, έστω κι αν χρειαστεί να ξυπνήσω άγρια χαράματα, για να δω τους ψαράδες επί τω έργω. Στην ίδια πόλη λέω να παρακολουθήσω και μία παράσταση ‘kathakali’. Είναι λέει μία… form of Indian dance-drama, χαρακτηριστική της Kerala, της πολιτείας στην οποία βρίσκεται το Kochi. Είμαι φαν του θεάτρου και του δράματος; Εεεεεμ, δεν θα το ‘λεγα… Κουλτουριάρα γυναίκα να προσπαθούσα να ρίξω, δεν θα έβρισκα το θράσος να της πω ότι είμαι τακτικός του θεάτρου… Στην προκειμένη περίπτωση όμως, κι επειδή όταν ταξιδεύω γίνομαι άλλος άνθρωπος (από πολλές απόψεις), μου φαίνεται καλή ιδέα…

…έχω στείλει σε κάποιον συνάδελφό μου sms του στυλ, «αδερφέ, είμαι αραγμένος στην αμμουδιά εξωτικής παραλίας, υπό τη σκιά φοίνικα, με τη θερμοκρασία στους 30 και βάλε, και μιλιούνια Σκανδιναβές/Ολλανδές/Γερμανίδες/Αγγλίδες να κάνουν παρέλαση μπροστά μου. Πώς τα περνάτε εκεί; Μαθαίνω ότι στη Θεσσαλονίκη κάνει ψοφόκρυο και χιονίζει. Καλό κουράγιο βρε…» Μεταξύ μας, οι παραλίες που είναι πήχτρα στον κόσμο με κάνουν να αισθάνομαι άβολα και τις αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι, οπότε τη μόλις περιγραφείσα παρέλαση δεν με βλέπω να την απολαμβάνω *αναστεναγμός*. Όμως σε εξωτικΕΣ παραλίΕΣ (πληθυντικός), όντως θα λιαστώ. Πού; Στη… θρυλική πλέον, Goa, την πολιτεία της Ινδίας που οι παραλίες της είναι σχεδόν συνώνυμες, στις μέρες μας, με ακόλαστα rave parties. Μεταξύ μας πάλι, ξενέρωτος είμαι, δεν πίνω/καπνίζω/χορεύω/κάνω χρήση ναρκωτικών, επομένως… λίγο ξεκάρφωτος θα είμαι εκεί, αλλά… ε και; Ακόμη και οι ξενέρωτοι έχουμε δικαίωμα στις εξωτικές παραλίες!!!

Άσχετο: κουλτουριάρης δεν είμαι, party animal δεν είμαι, καινούργια γυναίκα πού θα βρω, μου λέτε;… Χμμμ…

…έχω συμμετάσχει στα γυρίσματα ταινίας του Bollywood! (Bo-mbay + ho-llywood = Bo-llywood, το χαϊδευτικό της κινηματογραφικής βιομηχανίας της άλλοτε Βομβάης και νυν Mumbai). Όχι, δεν είναι(;) ότι έχω μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου, απλά διαβάζω περιπτώσεις δυτικών τουριστών που βρίσκονται αυτόν τον καιρό στο Mumbai ή ήταν εκεί στο πρόσφατο παρελθόν, και βλέπω ότι τελικά αν το κυνηγήσω λίγο, δε μου τη γλιτώνει. Πώς κι έτσι; Τα πράγματα έχουν ως εξής: κατά μέσο όρο, κάθε μέρα ολοκληρώνονται τα γυρίσματα δύο ταινιών (ναι, καθημερινά, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, κατά μέσο όρο. Οι μπολιγουντιανοί γυρίζουν ταινίες με το τσουβάλι), στις οποίες κατά κανόνα χρησιμοποιούνται μερικές δεκάδες δυτικοί τουρίστες σαν… συμπλήρωμα στο ντεκόρ. Πηγαίνουν υπάλληλοι της παραγωγής στην ‘Πύλη της Ινδίας’, το αξιοθέατο του Mumbai από το οποίο κάθε τουρίστας αρχίζει την περιήγησή του στην πόλη, ‘τσιμπάνε’ καμιά δεκαριά, τους δίνουν από 500 ρουπίες (περίπου 10 ευρώ), τους πηγαίνουν μέχρι τον χώρο στον οποίο γίνονται τα γυρίσματα, τους ντύνουν καταλλήλως, τους χρησιμοποιούν στα γυρίσματα μίας ημέρας, και… αυτό ήταν. Ο μπολιγουντιανός έχει κάνει τη δουλειά του, κι εσύ μένεις όχι τόσο φυσικά με τα 10 ευρώ, όσο πολύ περισσότερο με την εμπειρία τού να έχεις δει ‘από μέσα’ πώς γυρίζεται μία μπολιγουντιανή ταινία. Εμφανισιακά δεν έχω και τα μαύρα μου τα χάλια, ψηλό ‘παιδί’ (‘παιδί’ που αύριο κλείνει τα 31 του, πλάκα-πλάκα) είμαι, οπότε… δεν κατάααλαβα δηλαδήηη, τι παραπάνω θα έχουν άλλοι δυτικοί τουρίστες από μένα;!

The end (για την ώρα. Προχθές, χθες και σήμερα, διάλεξα από ένα χαρακτηριστικό κάθε προορισμού μου στην Ινδία. Μένει ένα ακόμη «δεν θα φύγω από την Ινδία χωρίς να...», με πράγματα που δεν έχουν να κάνουν αυστηρά με έναν συγκεκριμένο προορισμό. Παρεπιπτόντως, αν κάποιος/α διαβάζει αυτές τις γραμμές κι έχει κάτι να προτείνει, είτε έχει πάει στην Ινδία είτε απλά έχει ακούσει κάτι που του/της έκανε εντύπωση, είμαι ΟΛΟΣ ΑΥΤΙΑ).

1 comment:

Anonymous said...

I did it! Σε βρήκα at last και αν δεν κάνω λάθος, είμαι και το πρώτο σου comment?!
Καλωσόρισμα μετά χειροκροτήματος και πάμε στο προκείμενο:))

Ειλικρινά, χαίρομαι που απολαμβάνεις προκαταβολικά το ταξίδι διπλασιάζοντας την διάρκειά του με όλα αυτά που κάνεις, γράφεις, διαβάζεις, προετοιμάζεις και...τόσα άλλα interactive του άλλου σου εαυτού που θα πάρεις για συντροφιά.

Λυπάμαι αλλά δεν έχω πάει στην Ινδία, και ούτε έχω να προτείνω κάτι περισσότερο από όλα αυτά που έχεις ήδη αναφέρει.

Σου αφιερώνω το κομμάτι που ακούω
Siddharta by Ravin - 28 - DJ AQEEL - Tu Hu Hai Wahi.mp3
(αν δεν το έχεις ακούσει, να το κάνεις, νομίζω πως ειναι το soundtrack της διαδρομής, μέχρι την παραλία που θα κοιτάς τους ψαράδες γεμίζοντας χρώματα, εικόνες, αρώματα και γεύσεις).

Για μια στιγμή σε φαντάστηκα στο ρόλο του Ρόμπερτ Κίνκαιντ,(Κλιντ 'Ιστγουντ, φωτογράφος, συνεργάτης στο Νάσιοναλ Τζεογκράφικ,-άνθρωπος παράξενος, σχεδόν μυστικιστής, ταξιδευτής στις ασιατικές ερήμους, στους μακρινούς ποταμούς και στις αρχαίες πόλεις, απόλυτα αφοσιωμένος στο επάγγελμά του, δεν νιώθει να βρίσκεται σε αρμονία με την εποχή του-

σε φαντάστηκα λοιπόν,
να συνομιλείς σε μια αγνωστη κυρία τη Φραντσέσκα Τζόνσον (Μέριλ Στρηπ)που θα συναντήσεις όχι στην έρημιά της Αϊόβα, αλλά σε μια περιοχή που δεν γράφω για να μη γίνω σκηνοθέτης της ταινίας σου...

Ωραία εικόνα, ωραία ταινία, ωραίοι άνθρωποι...

blue