Gooooooooooooooooooooooooooool

Όταν ερωτεύεσαι μία γυναίκα, σου συμβαίνουν, εκτός άλλων, δύο πράγματα: Α) τολμάς να κολυμπήσεις σε νερά που μέχρι να σε σημαδέψει το πιτσιρικάκι με το τόξο και τα βέλη τού έρωτα ανά χείρας, θεωρούσες τρομακτικά, έμενες μακριά τους, βολευόσουν με το να κολυμπάς σε πιο ρηχά νερά, σε πιο ‘ασφαλή’ (τις πιο γενναίες αποφάσεις μου τις έχω πάρει όντας ερωτευμένος), και Β), διευρύνεις τους ορίζοντές σου, με την έννοια ότι καταπιάνεσαι με αντικείμενα τα οποία πριν πέσεις στα δίχτυα του έρωτα σου ήταν είτε άγνωστα, είτε αδιάφορα. Τελευταία φορά ερωτεύτηκα πριν από δύο χρόνια, μία καταπληκτική Κροάτισα, κι όσο διάστημα μείναμε μαζί καταπιάστηκα με πράγματα που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα έμπαινα στον πειρασμό να ‘ανακαλύψω’. Τη γλώσσα της για παράδειγμα (να σας λείπουν οι πονηρές σκέψεις, τη γλώσσα που λέγεται Σερβοκροάτικα εννοώ –οι Σέρβοι τη λένε Σέρβικα, οι Κροάτες τη λένε Κροατικά, και ναι, υπάρχουν κάποιες διαφορές, αλλά όχι πια τόσες και τόσο σημαντικές που να πείθομαι ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές γλώσσες).
Το ίδιο μού συμβαίνει κάθε φορά που ετοιμάζομαι για ένα ταξίδι. Ερωτεύομαι όχι μόνο την ιδέα του ταξιδιού (από την οποία ούτως ή άλλως είμαι μονίμως ξελογιασμένος), αλλά και τον προορισμό μου, την ιστορία της χώρας στην οποία πηγαίνω, τη γλώσσα, το να ενημερώνομαι για το τι τρέχει στις πόλεις που θα πάω… Πριν πετάξω για Ινδία μπήκα στον πειρασμό μέχρι και για το κρίκετ να μελετήσω, αν και πρόκειται για το άθλημα που θεωρώ ότι είναι το πλέον βαρετό που έχει επινοήσει ποτέ ανθρώπινος νους (αν είχα μπροστά μου μία τηλεόραση στην οποία θα έπαιζαν δύο μόνο κανάλια, ένα που θα έδειχνε κρίκετ κι ένα που θα έδειχνε μία γριούλα να μαθαίνει στην εγγονή της πώς να πλέκει, τη γριούλα και την εγγονούλα της θα έβλεπα… Não estou brincando, δεν κάνω πλάκα –αφού μαθαίνω που μαθαίνω δέκα Πορτογαλικά λόγω Βραζιλίας, ας κάνω το κομμάτι μου…). Λιγότερο από έναν μήνα πριν πετάξω για Βραζιλία (εικοσιτέσσερις ημέρες παρά τρεις ώρες, για να μην ξεχνιόμαστε), έχοντας ήδη ‘βουτήξει’ σε οτιδήποτε έχει σχέση με τη χώρα και στο οποίο βρήκα ενδιαφέρον, ήρθε η σειρά του αγαπημένου μου ποδοσφαίρου να μονοπωλήσει σήμερα το ενδιαφέρον μου. Γιατί σήμερα συγκεκριμένα; Επειδή δέκα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, απόψε, μεσάνυχτα Ελλάδας, την ώρα που οι περισσότεροι θα είμαστε καρφωμένοι μπροστά σε κάποια τηλεόραση βλέποντας Eurovision (κρίμα για την Ευρυδίκη. Μου αρέσει η φωνή της, το τραγουδάκι δεν είναι άσχημο και θα ήθελα να τη δω στον τελικό), στη Βραζιλία θα αρχίζει το Brasileirão 2007, το ‘βασικό’ πρωτάθλημα Βραζιλίας για φέτος. Αν και αθλητικογράφος, ομολογώ ότι το βραζιλιάνικο πρωτάθλημα ποτέ δε μου τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή, ίσως γιατί στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι κορυφαίοι Βραζιλιάνοι παίκτες παίζουν στην Ευρώπη, αφήνοντας πίσω τους… συντρίμμια. Θρυλικά ονόματα η Flamengo, η Santos, η São Paulo, η Corinthians και πάει λέγοντας, respect, δε λέω, αλλά… αισθανόμουν ότι το να παρακολουθείς βραζιλιάνικο πρωτάθλημα είναι σαν να πηγαίνεις στη λαϊκή δέκα λεπτά πριν αρχίσουν οι παραγωγοί να μαζεύουν τους πάγκους τους, έχοντας απομείνει σε αυτούς μόνο τα… κεσάτια. Επειδή όμως αυτόν τον καιρό είμαι ‘εξαρτημένος’ από οτιδήποτε έχει να κάνει με τη Βραζιλία, μπήκα στον πειρασμό να κάνω μία ακόμη ‘βουτιά’, αυτήν τη φορά στο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημά της. Γιατί το αποκάλεσα προηγουμένως ‘βασικό’; Επειδή ναι μεν σε αυτό συμμετέχουν ομάδες από όλη τη χώρα, όμως ήδη τους προηγούμενους μήνες, από τον Γενάρη και μετά, έχουν προηγηθεί τοπικά πρωταθλήματα σε κάθε σχεδόν Πολιτεία, για να μην αναφερθώ στα τοπικά Κύπελλα, πέρα από το Κύπελλο Βραζιλίας το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη. Το μυαλό μου πήγε στους Άγγλους, οι ομάδες των οποίων, οι μεγάλες τουλάχιστον, δίνουν κάθε χρόνο περισσότερα παιχνίδια από οποιασδήποτε άλλης χώρας ομάδες. Οι παίκτες στην Αγγλία διαμαρτύρονται, λένε ότι οι αγώνες είναι πολλοί, ότι δεν έχουν χρόνο να… ανασάνουν. Δεν έχουν άδικο… Αν όμως οι Άγγλοι δεν έχουν άδικο, τι να πουν κι οι Βραζιλιάνοι… Η São Paulo παίζει απόψε στην πρώτη αγωνιστική του Brasileirão, ήδη όμως, από την αρχή του 2007, έχει δώσει όχι πέντε, όχι δέκα, αλλά 29(!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! μαντέψτε πόσα είναι τα θαυμαστικά) παιχνίδια, για το πρωτάθλημα Paulista (πολιτειακό) και για το Libertadores, το οποίο για τους μη γνωρίζοντες είναι το αντίστοιχο Champions League της Λατινικής Αμερικής. Πέρασα το πρωινό καρφωμένος στο www.globoesporte.com. Έψαξα στοιχεία για τους τρεις αποψινούς αγώνες. Βρήκα. Κι όσο περισσότερα έβρισκα, τόσο… ξεθάρρευε μέσα μου ο κλασικός ο Έλληνας ο εξυπνάκιας, που αυτοπαραμυθιάζεται νομίζοντας ότι μέσα σε λίγα λεπτά είναι δυνατό να γίνει ειδήμονας επί οποιουδήποτε αντικειμένου. Anyhow, ομολογώ ότι για πρώτη φορά μετά από χρόνια μπήκα στον πειρασμό να παίξω στοίχημα (δεν έπαιξα, ούτε θα παίξω, μάλλον, αλλά στον πειρασμό… μπήκα). Γιατί; Επειδή η São Paulo που παίζει το βράδυ εντός έδρας με την Goiás, παίζεται μεν από τα πρακτορεία στοιχημάτων σαν το τεράστιο φαβορί του αγώνα, όμως τελευταία έχει τα μαύρα της τα χάλια, ρεζιλεύτηκε στον επαναληπτικό ημιτελικό του πρωταθλήματος Paulista από ‘κάποια’ São Caetano, πριν από λίγες ημέρες αποκλείστηκε και από την Grêmio στο Libertadores, η ατμόσφαιρα λέει στην ομάδα είναι βαριά κι ασήκωτη, ενώ, σαν να μην της έφθαναν όλα αυτά, απόψε θα παίξει κεκλεισμένων των θυρών στο γήπεδό της, το Morumbi, πληρώνοντας περσινά καμώματα οπαδών της. Τρελά λεφτά δίνει το διπλό της Goiás… Αμ τ’ άλλο;! Σε άλλο αποψινό παιχνίδι, η Fluminense παίζει εντός έδρας με την Cruzeiro. Φαβορί (πάντα σύμφωνα με τους στοιχηματζήδες) η Fluminense, εντός έδρας παίζει, μια χαρά τα πηγαίνει στο Κύπελλο Βραζιλίας, έλα όμως που την Τετάρτη που μας έρχεται παίζει πρώτο ημιτελικό στο Κύπελλο, και ο προπονητής της αποφάσισε να αφήσει απόψε εκτός ομάδας τέσσερις από τους βασικότερους παίκτες του. Η Cruzeiro από την άλλη, μόνο του πεταματού δεν είναι, άσε που έχει και καινούργιο προπονητή, πρώτη φορά θα κάτσει απόψε στον πάγκο της, κάτι που πάντα ‘τσιγκλάει’ έναν παίκτη να δώσει κάτι παραπάνω… Χ2…
Έχω βρει online ραδιοφωνικούς σταθμούς στους οποίους θα μπορέσω να ακούσω live τους αγώνες απόψε. Θέλω να ακούσω αυτό το μακρόσυρτο “gooooooooooooooooooooool” που τραβάνε επί ώρα οι Βραζιλιάνοι σπίκερ κάθε φορά που η μπάλα πηγαίνει στο πλεκτό. Όσο για τη Eurovision, στις δώδεκα και δέκα θα έχει αρχίσει η ψηφοφορία, οπότε… mute η τηλεόραση, η εικόνα θα είναι αρκετή.